Schaap

De VVD-senator die zich buigt over een verbod op ritueel slachten heet Sybe Schaap.

Zomertijd

Ferdinand von Schirach is als advocaat altijd op zoek naar het gat in de bewijsvoering tegen zijn cliënten, schrijft hij in zijn verhalenbundel Verbrechen. Het toeval wil daarbij wel eens een handje helpen.

"Ihr Freund is der Zufall, ihre Aufgabe, die vorschnelle Festlegung auf eine scheinbare Wahrheit zu verhindern."

Even verderop: "Wir suchten also nach dem Zufall, der unseren Mandanten retten sollte."

In het verhaal Summertime blijkt tussen de ontdekking van het slachtoffer en het tijdstip dat de verdachte de Tatort verliet een uur te zitten waarin een andere dader zijn slag geslagen zou kunnen hebben. De verdachte gaat vrijuit, met dank aan de toevallige overgang van zomer- naar wintertijd.

Rozen van vlees

Curzio Malaparte noemde het hoofdstuk van De Huid waarin hij beschreef hoe homoseksuelen Napels na de bevrijding overspoelden Rozen van vlees.

"Hun bloem was niet meer de lelie van de geliefden van de arme Lélian, maar de roos van Gertrude Stein, a rose is a rose is a rose is a rose."(Pauvre Lélian is een anagram van Paul Verlaine)

Jan Wolkers noemde zijn roman Een roos van vlees naar de onnatuurlijk anus die artsen aanleggen als de echte aars niet meer in bedrijf is. De darm eindigt bij een gat in de buik.

"Het ziet er vreemd uit. Afschuwelijk en mooi tegelijk. Het is rood en een beetje fluwelig. Het is net een bloem, een roos. Een roos van vlees."

Hoofdpijn

Het komt voor dat migrainelijders tijdens een aanval nog perfect uit hun woorden denken te komen, terwijl de klanken die ze voortbrengen voor niemand meer zijn te verstaan. Al snel leren ze in stilte te wachten tot de hoofdpijn geweken is.
In Die Verwandlung van Franz Kafka heeft Gregor Samsa eerst niet door dat zijn stem niets menselijks meer heeft nadat hij op een ochtend ontwaakte uit onrustige dromen en ontdekte dat hij was veranderd in een monsterachtig ongedierte. Maar de collega die niet veel later komt kijken waar Samsa blijft, verstaat geen woord van zijn uitleg.
Als Samsa even later moet hoesten, probeert hij dat gedempt te doen, bang als hij is dat ook dit geluid weinig menselijks meer heeft, al kan hij dat zelf niet horen. "Man verstand zwar also seine Worte nicht mehr, trotzdem sie ihm genug klar, klarer als fruher, vorgekommen waren, vielleicht infolge der Gewohnung des Ohres."

Bloedserieus

Ik heb Hitler geen een keer zien lachen in Triumph des Willens en ook bij andere gelegenheden trouwens niet. Nog geen glimlachje als hij een kind aanhaalde, of zijn hond. Bij Goering, Goebels, Hess en al die andere nazi's kon er ook geen lachje af.
Maar dan: Mao, Stalin, Pol Pot, heb ik ze ooit schuddebuikend over de grond zien rollen?
Totalitariteit is een bloedserieuze zaak.
Het beeld van een lachende engel is de trekpleister in de Dom van Regensburg. Heeft er iemand wel eens een heilige zien lachen, of een priester? De paus?
Goddelijke almacht, daar valt niet mee te spotten.

Gruwelijk toeval

Erwin Mortier schrijft in Gestameld liedboek over zijn moeder die lijdt aan de ziekte van Alzheimer.

"Het begint met het woord boek, het woord dat haar maar niet te binnen wil schieten wanneer ze op een middag voor mijn bibliotheek staat en vraagt wanneer ik nog 's, je weet wel, zo'n ding, of ik binnenkort weer 's - en ze brengt haar handen met de vingers gestrekt naast elkaar en klapt ze open en dicht."

"Ze kan niet op het woord komen waar uw leven in zekere zin om draait", wil de interviewer van Vrij Nederland weten. Het antwoord van Mortier: "Ja, dat is een gruwelijk toeval."

Ludwig

Deze vakantie stond ik in de kamer van Slot Nymphenburg bij München. Daar kwam de toekomstige Beierse koning Ludwig ter wereld. Op 25 augustus 1845, toevallig de 59e verjaardag van zijn opa Ludwig I en ook nog de sterfdag en naamdag van Louis IX, de Franse koning uit de dertiende eeuw die heilig werd.
Prachtig verjaarscadeau voor de oude, al zijn de geruchten dat het kleinkind al een paar dagen eerder geboren werd altijd hardnekkig gebleven.